İnfertil erkek hastaya yaklaşımda fertilite üzerine olumsuz etkisi olan hastalıkların ve geçirilmiş cerrahi müdahalelerin araştırılması önemlidir.

Üriner sistem enfeksiyonlarının yetersiz tedavileri ve tekrarlayıcı epizodları aksesuar glandları etkileyerek zayıf semen kalitesine neden olabilir.

Seksüel geçişli hastalıklardan özellikle Clamidya enfeksiyonları sıklıkla epididimitle sonuçlanabilir.

Kabakulak orşiti atağı sonrası gelişen infertilitenin düzelmesi değişkendir. Bazı erkekler steril kalır, bazılarında ise iyileşme süresi iki yıldan fazla sürebilir. Puberteden önce meydana gelen, orşitin eşlik etmediği kabakulak fertiliteye etkide bulunmaz.

Fertilite üzerine etkili diğer faktörler çevresel, mesleki ve yaşam tarzıyla ilgili olabilir. Sıcak çevre şartları, uzun yolculuklar ve sıcak banyo gibi durumların testisi yüksek ısıya maruz bırakarak spermatogenezi baskıladığı gösterilmiştir. Kurşun, kadmiyum, çinko gibi ağır metaller, böcek ilaçları ve tarım ilaçlarına maruziyet fertilite üzerine olumsuz etki yapabilir. Psödoöstrojenler, antiandrojenler, alkil fenoller ve fitalatlar genital trakt malformasyonlarına yol açarak sperm üretimini azaltabilirler. Kronik alkolizm ve tütün içimi sperm DNA’sını oksidatif hasara uğratarak spermatogenezi baskılayabilir ayrıca serum hormon konsantrasyonlarında
değişikliğe neden olabilirler.

Seksüel ve ejakulatuar fonksiyon bozukluğu çiftlerin %2’sinde infertilite nedeni olabilir. Erkeğin sperm örneğini verememesi, kadında intakt bir hymen tespit edilmesiyle veya postkoital testte hiç sperm görülmemesiyle tanı konulabilir.

Fizik Muayene:

Erkek infertilitesi tanı ve tedavisi sırasında genel fizik muayene, hem infertiliteyle ilişkili olabilecek anomalilerin saptanmasında hem de sistemik hastalıkların tanınmasında önemlidir. Aşırı kilo alımlarının (Body mass index >30 kg/m²) testiküler volüm azalmasıyla ilişkili olup spematogenezi baskıladığı düşünülmektedir. Vücut kıllarının dağılımının incelenmesi, traş olma sıklığı ile ilgili sorular androjen üretimi hakkında bilgi verebilir. Jinekomasti pubertedeki erkeklerde fizyolojik olarak görülebilirse de Klinefelter Sendromu açısından uyarıcı olmalıdır. Penis muayenesinde hipospadias, epispadias, travmatik skarlar, plak endurasyonu gibi durumlar gözden geçirilmeli, testisler mutlaka palpe edilmelidir. Penisle ilgili ensık şikayet penisin cinsel ilişki için küçük olması endişesidir. Testis muayenesi en iyi hasta ayaktayken yapılır. Testis volüm tayini infertiliteye yaklaşımda önemlidir. Volümün büyük bir kısmı seminifer tübüller yoğunluğuna bağlıdır. Total testiküler volüm ile ejakulat başına düşen spermatozoa arasında güçlü bir bağlantı vardır.

Küçük boyutlu testisler seminifer epitelyumun yetersizliğini işaret edebilir. Küçük testisler, Klinefelter Sendromunda olduğu gibi 3 ml’den daha az volüme sahip testislerdir. Hipogonadotropik hipogonadizimli hastalar da küçük testislere sahiptirler ve bunlarda testis volümleri 5-12 ml. arasındadır.. Normal epididim palpasyonu zor ve ağrısızdır.

Ağrılı nodüller epididimiti veya sperm granulozayı işaret eder. Vaz deferens muayenesi azoospermili hastalarda tekrarlanmalıdır. Vaz deferensin komplet veya inkomplet agenezisi, kistik fibrozisin taşıyıcı transmembran regülatuar genindeki homo-heterezigot defekleriyle asosiye olabilir. Azoospermik az volümlü düşük pH ejekulata sahip hastalar aynı zamanda kistik fibrozis yönünden de tetkik edilmelidir. Fizik muayene sırasında hidrosel ve varikosel muayeneleri dikkatlice yapılmalıdır. İnguinal muayenede skar konusunda dikkatli olunmalı bu geçirilmiş bir operasyon yada enfeksiyon hakkında bilgi verebilir.

Laboratuar Testleri:

Erkek infertilitesinin araştırılmasında en önemli test semen analizidir. Semen analizi spermatozoa ve seminal plazma özelliklerini içerir. İlk semen analizi normalse tekrarlamaya gerek yoktur. Azospermiyle birlikte olan bilateral vas deferens agenezisi durumlarında tekrarlamak gereksizdir. Bunun dışındaki tüm anormal durumlarda analiz tekrarlanmalıdır. Tekrarlanan analiz ilkinden önemli derecede farklıysa üçüncü bir analize ihtiyaç vardır. Fertiliteye etkisi olan sistemik hastalıklar için hemogram, karaciğer ve böbrek fonksiyon testleri, sedimentasyon bakılmalıdır. İdrar tetkiki ve postorgazm idrar tetkiki infertiliteye  yaklaşımda kullanılabilecek testlerdendir.

Antisperm antikorlarının araştırılması tartışmalıdır.

Hormonal Testler:

İnfertil erkek hastaya yaklaşımda hormon testleri infertilitenin hem tedavi edilebilirliği hem de prognozu hakkında bilgi vermesi bakımından önemlidir. Bunun yanısıra hormon testlerine nadiren ihtiyaç duyulur. Spermiyogramda 10 milyon/ml’den az sperm konsantrasyonuna sahip infertil erkeklerde serum testosteron ve FSH düzeyine bakılmalıdır. FSH ölçümü hiper/hipogonadotropik hipogonadizm ayırıcı tanısında yararlıdır.

Kromozomal ve Genetik Araştırmalar:

5-10 milyon/ml. altında sperm sayısına sahip tüm infertil erkeklerde seks ve otozomal kromozomlarda olabilecek sayısal veya yapısal anomaliler araştırılmalıdır. Düşük sperm kalitesine sahip hastalarda Y kromozomunda mikrodelesyon saptanabilir. Bu hastalar ICSI ile tedavi edilebilirler ancak bu yöntemle mikrodelesyonun erkek soyuna aktarılma riski vardır. Düşük volümlü ve düşük pH lı ejekulata sahip tüm infertil hastalarda kistik fibrosiz gen mutasyonu rutin olarak araştırılmalıdır.

Erkek infertilitesi tedavi yaklaşımının amacı, semen kalitesini güçlendirmek ve spermatozoadan optimal yarar sağlamaktır. Altta yatan nedenlerin tedavisiyle veya idiyopatik durumlarda semen kalitesi arttırılarak spontan konsepsiyon sağlanabilir. Bunun yanı sıra yardımcı üreme yöntemlerin başarı oranını artabilir, invaziv ve pahalı yöntemlerin kullanımı yerine daha ucuz ve daha az invaziv yöntemlerin kullanılmasını sağlayabilir. Bu yapılırken çocuğun ve annenin tedavi riski azalır. Böylece hem eşler için hemde toplum için tedavi maliyeti düşer.

Spermiyogram ve Morfolojik Analiz

Erkek infertilitesinin en temel tetkiki semen analizidir. Semen analizinde dikkat edilmesi gereken 3 önemli husus; doğru toplanması, doğru teknikle ve standartla değerlendirilmesi ve doğru insan tarafından değerlendirilmesidir.

Semenin doğru toplanmasından kasıt; hastanın en az 48, en fazla 7 günlük abstinens süresinin olması, geniş ağızlı, tercihen steril, sperm için toksik madde içermeyen bir kaba masturbasyon yoluyla materyalin kontamine edilmeksizin verilmesi ve alındıktan sonra vücut ısısında koruyarak en geç bir saat içinde değerlendirilmeye alınmasıdır.

Doğru teknik ve standartta değerlendirmede kasıt; WHO dünyada aynı standartı yakalamaya çalışmaktadır ancak bu oldukça güçtür. WHO göre laboratuar arasında % 20’yi aşmayan varyasyonlar kabul edilebilir düzeydedir. Gerçekçi bir semen analizi için en az iki teste ihtiyaç vardır. Mümkünse aynı laboratuvarda yaptırılacak en az 7 gün en fazla 3 ay aralıklı iki testin sonuçları arasında % 20’den fazla farklılık görülmemişse test yeterli kabul edilir. Şüphe yada ciddi farklılık halinde üçüncü örnek incelenmelidir.

Normal semen analizi: Tanımlamalar: 

Azoospermi: Ejakulatta hiç sperm olmaması

Oligozoospermi: Semen analizinde referans değerlerden daha düşük sperm konsantrasyonu olması

Astenozoospermi:  Semen   analizinde  referans  değerlerden  daha düşük motiliteye sahip sperm olması

Teratozoospermi:  Semen   analizinde  referans  değerlerden  daha  bozuk morfolojide sperm olması

Aspermi: Hiç ejakulat olmaması

Oligoastenoteratozoospermi: 3 özelliğin bir arada olması

Kriptozoospermi: Semen analizinde hiç sperm yokken santrifüj sonrası birkaç sperm saptanması

Tanı Kriterleri ve Tedavi

Anamnez, fizik muayene, semen analizi ve tanı testlerine dayanarak hasta belirli bir tanı kategorisine konulabilir. İnfertilite nedeni olarak birden fazla faktör etkili olabilir. Subfertil erkeklerin en az % 25’inde birden fazla nedensel faktörler vardır. Yeni çalışmalar sperm bozukluğunda faktörlerin çok yönlü araştırılmasını önermektedir. Yaşam tarzı, genital ve beklide genetik faktörler sinerjik tarzda olabilir. Genel kanı bu sinerjizmin artmış oksidan radikalleri yada azalmış antioksidasyon kapasitesi ile oksidatif hasarın oluştuğu patolojik mekanizmayla sonuçlanmasıdır. Oksidatif stres, sperm membranını ve DNA’sını bozarak sperm canlılığını ve motilitesini azaltır. Böylece semenin fertilizasyon kapasitesi azalmakta ve ICSI sonrası yetersiz implantasyon veya defektli embriyo gelişme riski artabilmektedir. Nedensel faktörlerin spesifik tedavisi yanısıra antioksidandan zengin diyet önerilmektedir.

Seksüel ve Ejakulatuar Disfonksiyon

Fiziksel ve psikoseksüel nedenler yetersiz ereksiyon ve yetersiz cinsel ilişkiye neden olur.

Seksüel Disfonksiyon

A- Yetersiz Ereksiyona Yaklaşım

• Organik ve/veya psikolojik nedenlerin değerlendirilmesi.
• Altta yatan sistemik, iatrojenik, nörolojik, vasküler, metabolik veya endokrin nedenlerin

B- Yetersiz Cinsel Sıklık Veya Cinsel İlişkinin Yanlış Zamanlamasına Yaklaşım

• Danışma ile   tedavi:   Cinsel   ilişki   zamanının  ovulasyon     günlerinde olmasının sağlanması.

Ejakulatuar Bozukluk

Burada normal koitus vardır fakat ejakulasyon olmaz veya vajina dışında olur. Bu da fonksiyonel veya anatomik nedenlere bağlıdır.

• Organik veya psikolojik nedenlerin değerlendirilmesi
• Altta yatan patolojinin tedavi
• İntrauterin inseminasyon önerilmesi

Varikoasel

Varikosel, ister palpabl ister subklinik olsun, infertilite nedeni olarak kabul edilmesi için anormal semen analizi ile birlikte olmalıdır. Erkek infertilitesinin etiyolojisinde varikoselin rolü konusunda görüş birliği yoktur. Ancak, WHO’nun verileri, varikoselin varlığının semen anormallikleri, azalmış testiküler volüm ve azalmış leydig hücre fonksiyonu ile bağlantılı olduğunu göstermiştir. Varikosel, serum testosteron düzeyinde prematür azalmaya ve yaşamın ilerleyen dönemlerinde cinsel disfonksiyon ile ilişkili olabilir.

WHO çok merkezli bir çalışmasında, erkek partnerinin orta derecede oligozoospermisinin (5-20 milyon/ml.) ve grade 2 yada 3 varikoseli olduğu infertil çiftleri ele alınmış. Hemen yapılan tedavi ile ertelenmiş tedaviler karşılaştırılmış. Tedavi edilen çiftlerde gebeliğin oluşması anlamlı biçimde artmıştır. Aynı zamanda her siklus ta gebelik oranı, gebelik zamanı ve tüm gebe kalma oranında artış olduğu bildirilmiştir.

Varikosel tedavisi, infertilitenin her iki eşte de başka bir nedenin olmadığı ve orta derecede oligozoospermi, normal testiküler volüm ve de klinik varikosel oldugu zaman geçerli bir tedavidir.

Varikoselin başarılı tedavisinden sonra 12 ay içerisinde gebelik olmazsa semen niteliğine göre idiyopatik anormalite olarak ele alınmalı ve tedavi planlanmalı.

Aşağıdaki kombinasyonlar varsa gebeliğin görülmesi açısından varikosel tedavisinin başarı oranı azalır:

– Grade 1 yada subklinik varikosel ve ciddi biçimde azalmış total testiküler volüm.

— Azoospermi, yüksek FSH düzeyi, düşük testosteron düzeyi, genetik analizlerde bozukluk.

Beyaz ırkta inmemiş testis insidansı zencilere göre 3 kat daha fazladır. Prematüre bebeklerde zamanında doğanlara göre daha yüksek oranda görülür. Bir çalışmada Londra’da 3000’den fazla yeni doğan incelenmiştir . Kilosu >2500 g olan çocuklardaki inmemiş testis insidansı %2,7 iken kilosu <2500 g olan prematüre çocuklardaki oran %21’di. Çocuklar 3 aylık olduklarında vakaların çoğunda testisler inmiş ve insidans sırasıyla % 0.9 ve %1.7’ye gerilemiştir .

Transabdominal inişin gelişim sürecinde gubernakulumun ve genitoinguinal ligamantın gelişimi önemli rol oynar. Anti-müllerian hormon ek olarak testislerin tranabdominal inişini düzenler. Gubernekulum indüksiyonu faredeki fonksiyonel Insl3 genine bağlıdır. Bu gen leydig hücrelerinde eksprese edilir ve delesyonu serbestçe hareket eden testislere ve genital yapılara neden olur ve bilateral inmemiş testisle sonuçlanır. Genital organların gelişmesi için önemli olan ve testiküler inmeyişle ilgili olabilecek homeboks (HOX) geni ve GREAT geni gibi başka gen aileleri de vardır.

İnmeyiş iki hormonal faktör nedeniyle oluşabilir: hipogonadizm ve androjen insensitivitesi. Ek olarak, erkelerde artan reproduktif bozukluk insidansı hamilelik sırasındaki artmış östrojen maruziyeti ile açıklanabilir. Bazı böcek ilaçları ve sentetik kimyasalların sıklıkla östrojenik aktiviteye(kseno-östrojenler) sahip olan hormonal modülatör olarak davrandıkları bilinmektedir. Bu kimyasalların östrojenik ve antiandrojenik özellikleri hayvan modellerinde reseptörleri uyararak veya direk toksik etkilerle hipospadias, inmemiş testis, sperm dansitesinde azalma ve testiküler tümörlerde artmaya neden olabilir.

Orgazm hissi olup sadece spermatozoanın değil ejakulatın eksternal üretra orifisine ulaşamadığı durumdur. Nadir görülen ejakulasyon bozukluğuna bağlı infertilite, erkek infertilite sinin ~ % 1-2 kadarını oluşturur. Burada neden, ya epididim, vaz deferens ve seminal vesikalislerin peristaltik hareketlerin bozukluğuna bağlı (emisyon olamaması); ya da mesane boynunun emisyon esnasında kapanamamasına bağlı ejakulatın antegrad gideceği yerde, retrograd mesaneye ejakulasyondur.
Retrograd ejakulasyon tanısı mastürbasyon sonrası yapılan idrar tahlilinde, spermatozoa saptanması ile kolayca konabilmektedir. İdrar tahlili mikroskobik incelemesinde her alanda 10-15 sperm görülmesi ile retrograd ejakulasyon tanısı konulması için yeterli olduğu kabul edilir.

Retrograd ejakulasyon bozuklukları 2 grupta incelenebilir:

Anatomik ve Fonksiyonel Bozukluk

Mesane boynuna yönelik cerrahi işlem geçiren kişilerde anatomik bozukluk söz konusudur.

Nörolojik hastalıklarda (multipıl skleroz, diabetik nöropati) ise fonksiyonel bozukluk vardır. Fonksiyonel bozukluğa bağlı gelişen retrograd ejakulasyon vakalarında ilk seçenek medikal tedavidir.

Tedavi 1-2 hafta süre ile kullanıldıktan sonra başarılı olup olunmadığı konusunda karar verilmelidir. Başarı elde edilirse normal ilişki ile hamilelik bekleniyorsa, eşin ovulasyon takibi ile beklenen ovulasyondan 7-10 gün önce tedaviye başlanmalıdır.

Emisyon Olmamasına Bağlı Ejakulasyon Bozukluğu

An-ejakulasyon primer yada spinal kord yaralanmalı erkeklerde görülen bir durumdur. Primer (idyopatik/psikojenik) an ejakulasyon olarak tanımlanan durumda, kişide yaşamı boyunca orgazm ve emisyon hiç olmamıştır. Bu kişilerde gece emisyonu olabilir. Etioloji psikojenik olabilir ve bu şekilde tedavi edilmelidir. Spinal kord yaralanmalı kişilerde görülen ejakulasyon yokluğu, nörolojik bir durumdur. Spinal kord yaralanmalı kişilerde refleks ereksiyon penisin elle uyarılması ile sağlansa da, her zaman ejakulasyon olamamaktadır. Medulla Spinalis de sakral 2-4 seviyesi, ejakulasyon refleksinin koordine edildiği yerdir ve kemik yapı olarak yaklaşık T12-L 1 seviyesine uymaktadır. Penis glans ve frenilum dan gelen duyu iletisi pudental sinirle (afferent) gelmekte ve sempatik efferentler emisyonu sağlamaktadır. Bu bilgiler ışığında T- 10 üzerinde spinal kord yaralanması olanlarda, afferent lifler, koordinasyon merkezi ve effernet lifler sağlam olduğundan, ejakulasyon refleksinin vibratörler ile tetiklenebileceği, emisyon ve antegrad ejakulasyonun olması beklenir. T-6 ve üzerinde lezyonu olan kişilerde otonomik disrefleksi (hipertansiyon ve taşikardi) olabileceği bilinmeli ve dikkat edilmesi gerekir.

Penil vibrasyon stimulasyonu yada elektro ejakulasyon uygulama zorluğu, başarısızlığı yada teknik olanaksızlıkları durumunda azoospermi vakalarında ki yaklaşımla testis yada epididim kaynaklı spermatozoa elde edilip kullanılabilir.

Obstrüktif ve non obstrüktif azoospermi (NOA) olarak etyolojisine göre ikiye ayrılır.

Obstrüktif azoospermi nedeni konjenital ya da akkiz nedenlerden ileri gelebilir. Konjenital nedenler epididim –vaz deferens –semina veziakalizlerin malformasyonu yada yokluğu söz konusudur. Bilateral yada unilateral olabilir. Özellikle konjenital bilateral vaz deferens yokluğu (CBAVD) bu hastalarda önem kazanır. CBAVD hastaları uro genital muayene ile vaz deferensin olmaması ile çok kolay tanısı konulabilmektedir. Bu vakalarda unilateral böbrek yokluğu (agenezis) de olabileceği bilindiğinden araştırılması uygun olur. Bu kişilere kistik fibrozis hastalığı açısından genetik danışmanlık verilmesi de gereklidir.
Akkiz obstrüktif azoospermi, testis-ejakulatuar kanal bölgesi enfeksiyonu ve darlık gelişmesi sonucu, ya da Türkiye de çok az uygulanan vazektomi sonrası ortaya çıkar.

Obtrüktif azoospermi vakalarında testis de normal spermatogenez devam eder ve tedavi için testisten elde edilecek spermatozoa yardımlı üreme yöntemlerinde kullanılır.

Non-obstrüktif azoospermi tüm azoospermi vakaların büyük çoğunluğunu oluşturmaktadır. NOA vakalarında spermiogram da pelet tetkikinde genellikle tek tük spermatozoa görülür (pelet pozitif azoospermi). Non-obstrüktif azoospermi vakalarında etioloji spermatogenez bozukluğudur. NOA vakalarının testis histolojilerinin incelenmesinde hipospermatogenez, spermatogenetik arrest, Sertoli cell only sendromu (germ hücre aplazisi) tanıları bulunmaktadır. NOA vakalarında da testisten spermatozoa elde edilebilmesi mümkündür. Değişik testis histolojilerinde sperm bulma olasılığı farklılık gösterse de genel olarak NOA vakarlında mikro cerrahi yöntemi ile ~%50 oranında spermatozoa bulunabilmektedir.

Sperm elde etme yöntemleri için bugün kullanılan yöntemler perkütan ya da açık cerrahidir. NOA vakarlında spermatozoa sadece testisten elde edilebilir. Obstrüktif azoospermi vakalarında sperm testisten başlayarak üreme kanalının bir bölgesinden elde edilebilir. Vaz deferens yada seminal vezikal aspirasyonu ile de sperm elde edilebilirse de, en çok kullanılan kaynak testis yada epididimdir.

Epididim den perkütan yolla (PESA) aspirasyonu ya da açık ameliyat ile ameliyat mikroskop kullanarak (epididim kanalını görüp disseksiyon ve kesi yapabilmek için x25 büyütmenin üzerinde olması gerekir) (MESA) sperm elde edilebilmesidir. PESA (Perkütan Epididimal Sperm Aspirasyonu) ile basit, ameliyathane şartları gerektirmeyen, lokal anestezi ile sperm aspire edilebilmektedir. Fakat işlem sonrası epididimde yol açılan zarar (epididim kanallarına verilen travma sonrası gelişecek obstrüksiyon) ve elde edilen sperm sayısının azlığı göz önüne alındığında obstrüktif azoospermide ilk tercih edilecek yöntem PESA olmamalıdır.

MESA (Mikroskobik Epididimal Sperm Aspirasyonu) da ise ameliyathane şartlarında mikroskop ile epididim kanalı disseksiyon ile açılır. Epididimal sıvı aspire edilir ve bu sıvıdan sperm elde edilir. PESA ile karşılaştırıldığında daha bol sperm elde edilebilmektedir ve epididim kanalına daha az zarar vermektedir, fakat mikro cerrahi işlem olduğundan ameliyathane şartları ve daha uzun süre gerekmektedir. Obstrüktif azoospermilerde testiste normal spermatogenez genellikle beklenen bir durum olduğundan lokal anestezi altında ameliyat şartlarına gerek duyulmadan testisten alınan doku örneğinden kolaylıkla spermatozoa (klasik TESE) elde edilebilmektedir. Bu nedenle obstrüktif azoospermide MESA da ilk tercih edilen yöntem olmadığı gözükmektedir.

Testisten spermatozoa elde edilme yöntemi, son yıllarda ICSI yönteminin daha yaygınlaşması ile, testisten elde edilen spermlerin taze yada dondurulup-eritilerek kullanılmasın ve başarılı gebelik elde edilmesinden sonra daha da yaygınlaşmıştır.

Testisten sperm elde edilmesi de iki yolla olabilmektedir:

Perkütan aspirasyon (TESA=TEstiküler Sperm Aspirasyonu) ya da açık cerrahi yolla (TESE= Testiküler Sperm Ekstraksiyonu) elde edilmektedir. TESE de uygulanış şekline göre “klasik” olarak adlandırılabilecek eskiden uygulanan testis biyopsisi şeklinde, ya da mikro cerrahi yöntemler ile “mikro-TESE” olarak ikiye ayrılır.

Obstrüktif azoospermide testis içinde yaygın ve normal spermatogenez beklendiğinden, TESA ya da klasik TESE için uygun yöntemlerdir. Azoospermi vakalarının çoğunluğu non-obstrüktif vakalar oluşturmaktadır. TESA ve klasik TESE ile NOA vakarlında spermatozoa elde etme oranı mikro-TESE vakalarına göre çok daha düşüktür. Bu nedenle NOA sperm elde edilmesinde altın standart mikro-TESE dir. Tunika albiginua açılmasından sonra testis içinde genişlemiş tubulus semineforuslarda aktif spermatogenez olasılığı daha yüksektir.

Ameliyat mikroskobu ile (x20 büyütmenin üzerinde) genişlemiş ve daha opak görünen lokalize spermatogenez odakları saptanıp bu dokunun toplanması ile NOA vakarlında %50 oranın da spermatozoa elde edilebilmektedir. Spermatozoa yardımlı üreme tekniklerinde ya hemen kullanılır yada dondurulup sonra eritilmek üzere saklana bilmektedir. Histolojik değerlendirmeye göre NOA hastalarının sperm elde etme oranları şöyledir:

En yüksek oran ~% 70 oranıyla hipo spermogenez, ~%50 oranında spermatogenetik duraklama ve en az ~% 25 oranı ile germ hücresi aplazisi vakalarındadır.