Mikropeniste, gerilerek ölçülen penis boyu ortalama değerlerin 2,5 SD altında olduğu için bu kişiler, normal populasyon dağılımının %99,4’ünün sahip olduğu penis boyu sınırlarının dışında kalan kişilerdir.

Zamanında doğmuş bir yenidoğanda gerilerek ölçülen penis boyu 3,5 cm’dir . Doğumda ölçülen gerilmiş penis boyunun 1,9 cm’den küçük olması mikropenis tanısı için yeterlidir. Yetişkinde ise 9,3 cm’nin altındaki penis boyu patolojik olarak değerlendirilebilir .

Mikropenis tanısında penis boyu ölçümü çok önemlidir. Ölçüm düz bir cetvel ile yapılmalıdır. Ölçüm yaparken glans ucu sıkıca tutularak çekilmeli ve penisin dorsal yüzü boyunca simfizis pubis ile glans ucu arasındaki mesafe ölçülmelidir. Ölçüm sırasında prepusium dikkate alınmamalıdır.Yapılan ölçümler sonucu non-erekte gerilmiş penis boyunun erekte boyla uyumlu olduğu bulunmuştur.

Tanı

Mikropenis olgularının değerlendirilmesindeki en önemli nokta altta yatan nedenin santral veya gonadal orjinli olup olmadığının belirlenmesidir. FM sırasında korpus kavernozumların yokluğu veya rudimenter olduğu tespit edilen vakalarda kavamozumların anatomik konfigürasyonunu değerlendirilmelidir.

Genital muayenesinde gerilmiş penil uzunluğu ölçümüne ek olarak korporal dokuların ve skrotal kesenin boyutları, simetrisi değerlendirilmelidir. Testis boyutu, kıvamı da mutlaka muayene edilmelidir. Eğer primer testiküler disfonksiyon düşünülüyor ise testis lokalizasyonu belirlenmeli ve malign dejenerasyon riski tayin edilmelidir.

Mikropenisli kişilerde ön hipofizin fonksiyonel kapasitesini değerlendirmek için serum kortizol, ACTH, TSH, Growth hormon, tiroid bağlayan globin düzeyi ölçümleri yapılmalıdır. Ayrıca bu testlere ek olarak hipotalamus-hipofiz-gonad aksının bazal fonksiyonunu değerlendirmek için serum FSH, LH ve testosteron düzeylerine bakılmalıdır. Panhipopituitarizme bağlı olarak gelişen hipoglisemi ve adrenal yetmezlik hayatı tehdit edebileceği için hayatın ilk bir kaç gününde düzenli serum glikoz, sodyum, potasyum kalsiyum ölçümleri yapılmalı ve gerektiğinde replase edilmelidir.

Birçok raporda testosteronun penis boyutlarında geçici bir gelişmeye neden olduğu belirtilse de; bunlardan sadece birkaç tanesinde adölesan döneme kadar uzun takipleri vardır. Bu şekilde uzun süreli takipleri olan bir kaç seride ne yazık ki uzun sürede başarısız sonuçlar bildirilmiştir .

Mevcut veriler gözden geçirildiğinde, testosteronun mikropenis tedavisindeki başarısı altta yatan nedene bağlıdır ve hormon replasman  zamanı anlamlı bir şekilde tedavi başarısını etkilememektedir.

Birçok nedensel faktör sorumlu tutulmuştur. Genetik faktörler, travma ve doku iskemisinin fizyopatolojide rol oynadığı öne sürülmektedir. En fazla kabul gören hipotez, tekrarlayan mikrotravmalara yanıt olarak ortaya çıkan anormal bir iyileşme sürecinin fibröz plak oluşumu ile sonuçlandığıdır.

Anamnez ve fizik muayene tanıyı koymak için genellikle yeterli olmaktadır. Peyronie hastalığının tanısı öncelikle palpasyonla plağın belirlenmesidir. Otofotografi penil kurvatürün derecesini ortaya koymada yardımcıdır. Ultrasonografi ile plağın kalsifiye olup olmadığını anlamak olasıdır. 

Tedavinin amaçları
-Progresyonu engellemek
-Ağrıyı ortadan kaldırmak
-Daha fazla deformite oluşumunu engellemek
-Oluşmuş olan deformiteyi azaltmak
-Sonuç olarak da erektil fonksiyonu korumaktır.

Konservatif Tedavi

Güncel bilgiler, ağrıda %35-100, plak boyutunda %11-100 ve kurvatürde %10-82 arasında değişen oranlarda spontan iyileşme sağlanabileceğini göstermektedir. Özellikle hastalığın akut fazında konservatif tedavi denenmelidir. Bu hastalarda kullanılabilecek tedavi seçenekleri oral medikasyon, topikal medikasyon, intralezyoner enjeksiyonlar, radyoterapi, ESWT olabilir. Medikal tedavi için uygun hastalar, hastalığın erken dönemde olması (12-18 aydan az), ilerleyici penil deformite yada plak bulunması ve ağrılı ereksiyonların varlığıdır.

Oral Enjeksiyon

-POTABA -Verapamil
-Vitamin E -Steroid
-Kolşisin -Kollagenaz
-Tamoksifen -İnterferon
-Propoleum Lokal jeller
-Karnitinin asetil esterleri -Lipozomal rekombinant human SOD

Diğer non-invaziv tedaviler

-Transdermal elektromotif tedavi
-Şok dalga tedavisi (ESWT)
-Radyoterapi

Günümüzde mevcut çalışmaların randomize, plasebo kontrollü olmaması ve geniş hasta populasyonlarını içermemesi nedeniyle bu ajanların etkinliği konusunda ya da birbirlerine üstünlükleri ile ilgili kesin bir yargıya varmak olanaklı değildir. E vitamini ve kolşisin kombinasyonu basit, iyi tolere edilebilen ve kanıta dayalı verilerle desteklenen bir tedavi seçeneğidir.

Cerrahi Tedavi

Kronik dönemde olup penil kurvatür nedeniyle cinsel ilişkide güçlük çeken hastalara cerrahi tedavi gereklidir. Cerrahi tedavi endikasyonları ve şartları şu şekilde özetlenebilir:

• En az 12 aydır devam eden hastalık veya en az 3 ay stabil hastalık varlığı
• Cinsel ilişki sırasında zorluğa neden olan penil kurvatür yada peniste peyronie plağı nedeniyle çentiklenme
• Operasyon tipine karar vermek için erektil kapasitenin değerlendirilmesi gereklidir.
• Hasta beklentileri mutlaka göz önünde bulundurulmalı ve gerekli bilgilendirilmiş onam belgesi alınmalıdır.

Kurvatürün derecesi ve yerleşimi, deformitenin tipi, penisin uzunluğu ve ameliyat öncesi erektil durum cerrahi prosedürün seçiminde önemli olan kriterlerdir. Cerrahi tedavi öncesi Peyronie hastalığının değerlendirilmesinde Uluslararası Erektil Fonksiyon Değerlendirme Formu (IIEF) ile hastanın erektil fonksiyonu değerlendirildikten sonra deformite, otofotograf veya kombine enjeksiyon ve stimülasyon (CIS) testi ile değerlendirilmelidir.

Cerrahi Tedavi Seçenekleri

A. Rekontrüktif Cerrahi

1. Uzun tarafın kısaltılması – Nesbit prosedürü, Yachia prosedürü, penil plikasyon
2. Kısa tarafın uzatılması – İnsizyon ve greftleme

B. Penil Protez İmplantasyonu

1.  Malleable penil protez
2. İnflatable penil protez ± elle şekillendirme
3. İnflatable penil protez ile birlikte insizyon ve greftleme

Doğumsal penil kurvatürun kanıtlanmış bir nedeni olmamakla birlikte ileri sürülen bir takım teoriler bulunmaktadır. Bunlar  arasında kabul görmüş teoriler üretral plağın anormal gelişimi, üretral meatusta anormal, fibrotik doku oluşumu, kavernozal-spongioz doku gelişiminin orantısız olması bulunmaktadır.

Penil kurvatür tanısı fizik muayene ve erekte penisin fotograflanması ile konur. Penisteki eğriliği genellikle hastaların kendileri fark eder. Erekte peniste eğriliğin görülmesi veya hasta tarafından erekte penisin önden ve yandan fotoğrafının çekilmesi hem tanı konulmasında hem de tedavi şeklinin planlanmasında yardımcı olur.

Penil kurvatürün belirtileri ereksiyon sırasında peniste eğrilik, cinsel ilişkiye girmede zorlanma ve cinsel ilişki sırasında ağrı olmasıdır. Bazı hastalar eğriliğin derecesi düşük olsa ve semptomatik olmasa bile sadece kozmetik nedenlerden dolayı başvurabilir.

Uygulanan yöntem ve uygulanan kişiye göre değişkenlik göstermektedir. Penil kurvatür tedavisinin önemli komplikasyonları penil boy kısalması, rekürrens, sütür granülomu, erektil disfonksiyon, hematom, penil hipoestezi ve üretral hasar oluşumudur. Penil kurvatür tedavisi öncesi bu riskler hastaya anlatılır.

Genel olarak insizyon (kesi) bölgesinde hematom (kan toplanması), yara infeksiyonu, alerji ve hiperemi gibi nadir gelişebilecek komplikasyonlardır. Ayrıca penil deviasyon tedavisi sırasında uygulanan anestezi tipine göre (genel, bölgesel, lokal) ek bir risk oluşturabileceği (solunum problemleri, ilaç reaksiyonları, kontrol edilemez yüksek ateş, vücudun herhangi bir uzvunun veya sinirin felçleri, beyin hasarı ve ölüm) unutulmamalıdır.

Uygulanan tedavi ve anestezi tipine göre değişkenlik göstermekle birlikte penil kurvatür tedavisi sonrası genelde evde bir günlük dinlenme sonrası günlük işler yapılabilir. Cilt için emilen dikiş materyali kullanıldığında yaklaşık 7 gün sonra bunlar kendiliğinden erir ve bu süre sonunda banyo yapılabilir. Yine uygulanan tedavi tipine göre değişkenlik göstermekle birlikte yaklaşık 6 hafta sonra cinsel ilişki aktivasyonuna izin verilir. 8 hafta sonra ise ağır iş yaşamına ve spor aktivitelerine izin verilir.

Penil kurvatür cerrahisi sonrasında başarı (tam düz penis elde etme) oranı %71-90 arasında değişmektedir.

Operasyondan 7-10 gün sonra yara yeri iyileşmesi ve enfeksiyonu açısından kontrol önerilir.